عقرب گزيدگي

عقرب گزيدگي:
  عقربها از ابتدايي ترين جانوران موجود در شاخه بند پايان هستند. عقربها گوشتخوارند و از حشرات ،مارمولک و حتي نوزاد موش تغذيه ميکنند.
  فعالیت عقرب ها عمدتا در شب و در فصول گرم سال انجام می پذیرد.
  عقرب ها صرفا به منظور دفاع از خود، انسان را مورد گزش قرار دهند و ذاتا جانوران تهاجمی نیستند.

 

  علائم و نشانه ها:

  بيش از 70% از گزيدگي ها فقط با يک درد ظاهري مشابه با زنبور گزيدگي همراه است. آثار موضعي غالبا محدود و گاهي غير قابل مشاهده اند.
  همی اسکروپیوس لپتوروس(گادیم): گزش ناشی از آن منجر به همولیز شدید، نارسایی کلیه، اختلالات سیستم عصبی و اختلالات قلبی 
  عروقی می گردد. آثار موضعی نیز شدید بوده و منجر به ادم، تاول، اکیموز و تخریب بافت های موضعی می گردد.
  آندرکتونوس کراسیکودا(عقرب سیاه): زهر این عقرب نوروتوکسیک خالص بوده و موجب تحریک سیستم کولینرژیک میگردد(مشابه مسمومیت
  خفیف با ارگانوفسفره ها). درد ناشی از گزش این جانور بسیار شدید بوده و مشابه سکته قلبی و یا شکستگی استخوان می باشد.

  کمک هاي اوليه:

  قرار دادن يخ و يا فرو بردن عضو گزيده شده در آب يخ درد را کم ميکند و جذب سم را به تاخير مي اندازد.
  بي حرکت نگاه داشتن عضو گزيده شده، شستشو و ضد عفوني کردن زخم تا رسيدن به مرکز درماني مفيد خواهد بود.

 

  درمان:

  سرم های پلی والان به شکل آمپول های 5 میلی لیتری قابل تزریق وریدی و عضلانی تهیه شده اند و بایستی در جای خشک و تاریک
  (2 ثا 10 درجه سانتیگراد) نگهداری شوند.

  بطور معمول تجویز یک یا دو آمپول از راه وریدی یا عضلانی جهت بهبودی و درمان اغلب بیماران کافی است.

  درطول دوره حاد مسمومیت بایستی بیمار در استراحت مطلق بوده و حداقل بمدت 8 تا 12 ساعت از خوردن و آشامیدن منع گردد

 
  عقرب                                               نيش عقرب
                                             
 
 
  منبع: گزش جانوران زهرآگين
  تاليف: دکتر مهدي بلالي مود
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

اوقات شرعی

دانشگاه علوم پزشکی مشهد | Mashhad University of Medical Sciences | جامعة مشهد للعلوم الطبية
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت مربوط به دانشگاه علوم پزشکی مشهد می باشد. هرگونه کپی برداری از مطالب آن تنها با ذکر منبع بلامانع است.