آمفتامين ها

آمفتامین ها


انواع:

    Amphetamine(شیشه)

    Dextroamphetamine

    Methamphetamine

    MDMA(اکستازی)

    Ephedrine

    Methylphenidate(ریتالین)

     Pemoline

 

تاریخچه و اپیدمیولوژی:

افدرین در سال 1920 سنتز و جهت درمان آسم عرضه گردید.

آمفتامین به صورت افشانه تنفسی تحت نام Benzedrine در سال 1932 جهت برطرف نمودن احتقان بینی به بازار عرضه گردید.

در سال 1935 قرص آمفتامین جهت درمان نارکولپسی در دسترس عموم قرار گرفت.

اولین مورد از سوء مصرف آمفتامین در سال 1936 گزارش گردید. Benzedrine  در سال 1959 توسط FDA از بازار دارویی امریکا جمع آوری گردید.

در طول جنگ جهانی دوم آمفتامین و متا آمفتامین بعنوان محرک توسط سربازان مورد سوءمصرف قرار گرفت.

در دهه های 1980 و 1990 آمفتامین های صناعی نظیر ecstasy مورد توجه جوانان قرار گرفتند.

فارماکولوژی:

مکانیسم عمل اصلی آمفتامین ها آزاد سازی کاتکولامین ها(دوپامین و نوراپی نفرین) از پایانه های عصبی می باشد. آمفتامین ها همچنین می توانند جذب مجدد

کاتکولامین ها را مهار نمایند.

آزاد سازی کاتکولامین ها موجب تحریک گیرنده های محیطی آدرنرژیک می گردد.(گیرنده های α و β)

آمفتامین ها در دوزهای بالا میتوانند موجب رها سازی سروتونین گردند.

آمفتامین ها نسبتا چربی دوست بوده و بنابراین به آسانی از سد خونی مغزی عبور می کنند.

دفع آمفتامین ها توسط کبد و کلیه صورت میپذیرد.

علائم و نشانه ها:

- سمیت حاد:

سیستم عصبی مرکزی:

- بی قراری                - تشنج             - سردرد                 - سرخوشی               - دندان قروچه           - افزایش رفلکس ها

- افزایش درجه حرارت بدن            - خونریزی داخل مغزی                            - جنون و هذیان بدبینی

سیستم قلبی عروقی:

- افزایش فشار خون    - کاهش فشار خون                 - افزایش ضربان قلب                 - اختلال ریتم قلبی

- ایسکمی قلبی          - دایسکشن آئورت                   - اسپاسم شریانی

سایر علائم و نشانه ها:

- لیز عضلانی                       - سفتی عضلانی                      - ادم ریه                  - نکروز کبد

-  نارسایی حاد کلیه             - افزایش تعداد تنفس                 - گشادی مردمکها                - لرزش

- تهوع                                - تعریق                                   - التهاب روده بزرگ ناشی از ایسکمی

- سمیت مزمن:

- التهاب دیواره عروق            - نارسایی قلبی                          - هیپرتنشن ریوی

- پس زدگی دریچه های میترال و آئورت                           - آسیب دائمی به اعصاب دوپامینرژیک و سروتونینرژیک

آمفتامین ها همچنین موجب:

کاهش اشتها، بیخوابی، طپش قلب، خشکی دهان و سرگیجه میشوند.

علائم قطع مصرف آمفتامین ها:

    خستگی، ضعف، خواب آلودگی، افسردگی، سردرد، درد عضلانی، تهوع،  تاری دید،  خشکی دهان

    درمان:

    آلودگی زدایی: بیمارانی که دارو را بصورت خوراکی مصرف و در ظرف یک ساعت پس از آن مراجعه نموده اند، باید پس از انجام شستشوی معده، زغال     فعال را دریافت نمایند.

     بی قراری: بدلیل آنکه بی قراری و مهار فیزیکی بیمار می تواند منجر به رابدومیولیز و ادامه تولید حرارت گردد، باید سریعا اقدام به آرام کردن بیمار نمود.

    بی قراری بیمار بطور موثری توسط تجویز بنزودیازپین ها درمان می گردد.

    تشنج: بدلیل آنکه تشنج بیمار می تواند منجر به رابدومیولیز و ادامه تولید حرارت گردد، باید به کمک تجویز بنزودیازپین ها درمان گردد.

    افزایش درجه حرارت بدن: به کمک سرد کردن بیمار و کنترل بی قراری درمان می گردد. با قرار دادن کیسه یخ در نواحی زیر بغل و کشاله ران می توان اقدام به سرد نمودن بیمار نمود.
 
 
 

اوقات شرعی

دانشگاه علوم پزشکی مشهد | Mashhad University of Medical Sciences | جامعة مشهد للعلوم الطبية
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت مربوط به دانشگاه علوم پزشکی مشهد می باشد. هرگونه کپی برداری از مطالب آن تنها با ذکر منبع بلامانع است.